accinere
accinere (Latein)
Verb
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | accinō |
| 2. Person Singular | accinis | |
| 3. Person Singular | accinit | |
| 1. Person Plural | accinimus | |
| 2. Person Plural | accinitis | |
| 3. Person Plural | accinunt | |
| Perfekt | 1. Person Singular | accinuī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | accinēbam |
| Futur | 1. Person Singular | accinam |
| PPP | accentus | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | accinam |
| Imperativ | Singular | accine |
| Plural | accinite | |
| Alle weiteren Formen: Flexion:accinere | ||
Nebenformen:
Worttrennung:
- ac·ci·ne·re
Bedeutungen:
- [1] transitiv: dazu singen, dazu tönen
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „accentus est dictus ab accinendo, quod sit quasi quidam cuiusque syllabae cantus.“ (Diom. 431)[2]
- [1] „apud Romanos autem id carmen quod cum lamentatione extremum atque ultimum mortuo accinitur nenia dicitur παρὰ τὸ νείατον, id est ἔσχατον:“ (Diom. 485)[3]
- [1] „dicti autem epodoe συνεκδοχικῶς a partibus versuum quae legitimis et integris versibus ἐπᾴδονται, id est accinuntur.“ (Diom. 485)[3]
Wortbildungen:
Übersetzungen
[1] transitiv: dazu singen, dazu tönen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „accino“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 60.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „accino“ Spalte 304.
Quellen:
- ↑ Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „accino“ Spalte 304.
- ↑ Diomedes: Artis grammaticae libri III. In: Heinrich Keil (Herausgeber): Grammatici Latini. 1. Auflage. Volumen I, B. G. Teubner, Leipzig 1857 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 431.
- 1 2 Diomedes: Artis grammaticae libri III. In: Heinrich Keil (Herausgeber): Grammatici Latini. 1. Auflage. Volumen I, B. G. Teubner, Leipzig 1857 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 485.
Dieser Artikel wurde von Wiktionary herausgegeben. Der Text ist als Creative Commons - Attribution - Sharealike lizenziert. Möglicherweise können weitere Bestimmungen für Mediendateien gelten.