Flexion:acediari
acediari (Konjugation) (Latein)
- zurück zu acediari
Infinite Formen
| Infinitive | |||
|---|---|---|---|
| Präsens | acēdiārī | ||
| Perfekt | acēdiātum, -am, -um esse | ||
| Futur | acēdiātūrum, -am, -um esse | ||
| Partizipien | |||
| Präsens | acēdiāns | ||
| Perfekt | acēdiātus, -a, -um | ||
| Futur | acēdiātūrus, -a, -um | ||
| Gerundium, Gerundivum, Supina | |||
| Gerundium | Gerundivum passivische Bedeutung |
Supinum I | Supinum II |
| acēdiandī | acēdiandus, -a, -um | acēdiātum | acēdiātū |
Finite Formen
Imperativ
| Person | Präsens | Futur | ||
|---|---|---|---|---|
| Sg. 2. Pers. | acēdiāre! | acēdiātor! | ||
| Sg. 3. Pers. | acēdiātor! | |||
| Pl. 2. Pers. | acēdiāminī! | |||
| Pl. 3. Pers. | acēdiantor! | |||
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens | ||||
|---|---|---|---|---|
| Person | Indikativ | Konjunktiv | ||
| Sg. 1. Pers. | acēdior | acēdier | ||
| Sg. 2. Pers. | acēdiāris | acēdiēris | ||
| Sg. 3. Pers. | acēdiātur | acēdiētur | ||
| Pl. 1. Pers. | acēdiāmur | acēdiēmur | ||
| Pl. 2. Pers. | acēdiāminī | acēdiēminī | ||
| Pl. 3. Pers. | acēdiantur | acēdientur | ||
| Text | ||||
| Imperfekt | ||||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | ||
| Sg. 1. Pers. | acēdiābar | acēdiārer | ||
| Sg. 2. Pers. | acēdiābāris | acēdiārēris | ||
| Sg. 3. Pers. | acēdiābātur | acēdiārētur | ||
| Pl. 1. Pers. | acēdiābāmur | acēdiārēmur | ||
| Pl. 2. Pers. | acēdiābāminī | acēdiārēminī | ||
| Pl. 3. Pers. | acēdiābantur | acēdiārentur | ||
| Text | ||||
| Futur I | ||||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | ||
| Sg. 1. Pers. | acēdiābor | |||
| Sg. 2. Pers. | acēdiāberis | |||
| Sg. 3. Pers. | acēdiābitur | |||
| Pl. 1. Pers. | acēdiābimur | |||
| Pl. 2. Pers. | acēdiābiminī | |||
| Pl. 3. Pers. | acēdiābuntur | |||
| Text | ||||
| Perfekt | ||||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | ||
| Sg. 1. Pers. | acēdiātus, -a, -um sum | acēdiātus, -a, -um sim | ||
| Sg. 2. Pers. | acēdiātus, -a, -um es | acēdiātus, -a, -um sīs | ||
| Sg. 3. Pers. | acēdiātus, -a, -um est | acēdiātus, -a, -um sit | ||
| Pl. 1. Pers. | acēdiātī, -ae, -a sumus | acēdiātī, -ae, -a sīmus | ||
| Pl. 2. Pers. | acēdiātī, -ae, -a estis | acēdiātī, -ae, -a sītis | ||
| Pl. 3. Pers. | acēdiātī, -ae, -a sunt | acēdiātī, -ae, -a sint | ||
| Text | ||||
| Plusquamperfekt | ||||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | ||
| Sg. 1. Pers. | acēdiātus, -a, -um eram | acēdiātus, -a, -um essem | ||
| Sg. 2. Pers. | acēdiātus, -a, -um erās | acēdiātus, -a, -um essēs | ||
| Sg. 3. Pers. | acēdiātus, -a, -um erat | acēdiātus, -a, -um esset | ||
| Pl. 1. Pers. | acēdiātī, -ae, -a erāmus | acēdiātī, -ae, -a essēmus | ||
| Pl. 2. Pers. | acēdiātī, -ae, -a erātis | acēdiātī, -ae, -a essētis | ||
| Pl. 3. Pers. | acēdiātī, -ae, -a erant | acēdiātī, -ae, -a essent | ||
| Text | ||||
| Futur II | ||||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | ||
| Sg. 1. Pers. | acēdiātus, -a, -um erō | |||
| Sg. 2. Pers. | acēdiātus, -a, -um eris | |||
| Sg. 3. Pers. | acēdiātus, -a, -um erit | |||
| Pl. 1. Pers. | acēdiātī, -ae, -a erimus | |||
| Pl. 2. Pers. | acēdiātī, -ae, -a eritis | |||
| Pl. 3. Pers. | acēdiātī, -ae, -a erunt | |||
Dieser Artikel wurde von Wiktionary herausgegeben. Der Text ist als Creative Commons - Attribution - Sharealike lizenziert. Möglicherweise können weitere Bestimmungen für Mediendateien gelten.