Flexion:accanere
accanere (Konjugation) (Latein)
- zurück zu accanere
Infinite Formen
| Infinitive | |||
|---|---|---|---|
| Infinitiv Präsens | Infinitiv Perfekt | Infinitiv Futur | |
| Aktiv | accanere | accanuisse | — |
| Passiv | accanī | — | — |
| Partizipien | |||
| Präsens Aktiv | Perfekt Passiv | Futur Aktiv | |
| accanēns | — | — | |
| Gerundium, Gerundivum, Supina | |||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum I | Supinum II |
| accanendī | accanendus, -a, -um | — | — |
Finite Formen
Imperativ
| Person | Präsens | Futur | ||
|---|---|---|---|---|
| Aktiv | Passiv | Aktiv | Passiv | |
| Sg. 2. Pers. | accane! | accanere! | accanitō! | accanitor! |
| Sg. 3. Pers. | accanitō! | accanitor! | ||
| Pl. 2. Pers. | accanite! | accaniminī! | accanitōte! | |
| Pl. 3. Pers. | accanuntō! | accanuntor! | ||
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens | ||||
|---|---|---|---|---|
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | accanō | accanam | accanor | accanar |
| Sg. 2. Pers. | accanis | accanās | accaneris | accanāris |
| Sg. 3. Pers. | accanit | accanat | accanitur | accanātur |
| Pl. 1. Pers. | accanimus | accanāmus | accanimur | accanāmur |
| Pl. 2. Pers. | accanitis | accanātis | accaniminī | accanāmini |
| Pl. 3. Pers. | accanunt | accanant | accanuntur | accanantur |
| Text | ||||
| Imperfekt | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | accanēbam | accanerem | accanēbar | accanerer |
| Sg. 2. Pers. | accanēbās | accanerēs | accanēbāris | accanerēris |
| Sg. 3. Pers. | accanēbat | accaneret | accanēbātur | accanerētur |
| Pl. 1. Pers. | accanēbāmus | accanerēmus | accanēbāmur | accanerēmur |
| Pl. 2. Pers. | accanēbātis | accanerētis | accanēbāminī | accanerēminī |
| Pl. 3. Pers. | accanēbant | accanerent | accanēbantur | accanerentur |
| Text | ||||
| Futur I | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | accanam | accanar | ||
| Sg. 2. Pers. | accanēs | accanēris | ||
| Sg. 3. Pers. | accanet | accanētur | ||
| Pl. 1. Pers. | accanēmus | accanēmur | ||
| Pl. 2. Pers. | accanētis | accanēminī | ||
| Pl. 3. Pers. | accanent | accanentur | ||
| Text | ||||
| Perfekt | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | accanuī | accanuerim | — | — |
| Sg. 2. Pers. | accanuistī | accanueris | — | — |
| Sg. 3. Pers. | accanuit | accanuerit | — | — |
| Pl. 1. Pers. | accanuimus | accanuerimus | — | — |
| Pl. 2. Pers. | accanuistis | accanueritis | — | — |
| Pl. 3. Pers. | accanuērunt | accanuerint | — | — |
| Text | ||||
| Plusquamperfekt | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | accanueram | accanuissem | — | — |
| Sg. 2. Pers. | accanuerās | accanuissēs | — | — |
| Sg. 3. Pers. | accanuerat | accanuisset | — | — |
| Pl. 1. Pers. | accanuerāmus | accanuissēmus | — | — |
| Pl. 2. Pers. | accanuerātis | accanuissētis | — | — |
| Pl. 3. Pers. | accanuerant | accanuissent | — | — |
| Text | ||||
| Futur II | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | accanuerō | — | ||
| Sg. 2. Pers. | accanueris | — | ||
| Sg. 3. Pers. | accanuerit | — | ||
| Pl. 1. Pers. | accanuerimus | — | ||
| Pl. 2. Pers. | accanueritis | — | ||
| Pl. 3. Pers. | accanuerint | — | ||
Dieser Artikel wurde von Wiktionary herausgegeben. Der Text ist als Creative Commons - Attribution - Sharealike lizenziert. Möglicherweise können weitere Bestimmungen für Mediendateien gelten.