Flexion:abripere
abripere (Konjugation) (Latein)
- zurück zu abripere
Infinite Formen
| Infinitive | |||
|---|---|---|---|
| Infinitiv Präsens | Infinitiv Perfekt | Infinitiv Futur | |
| Aktiv | abripere | abripuisse | abreptūrum, -am, -um esse |
| Passiv | abripī | abreptum, -am, -um esse | abreptum īrī |
| Partizipien | |||
| Präsens Aktiv | Perfekt Passiv | Futur Aktiv | |
| abripiēns | abreptus, -a, -um | abreptūrus, -a, -um | |
| Gerundium, Gerundivum, Supina | |||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum I | Supinum II |
| abripiendī | abripiendus, -a, -um | abreptum | abreptū |
Finite Formen
Imperativ
| Person | Präsens | Futur | ||
|---|---|---|---|---|
| Aktiv | Passiv | Aktiv | Passiv | |
| Sg. 2. Pers. | abripe! | abripere! | abripitō! | abripitor! |
| Sg. 3. Pers. | abripitō! | abripitor! | ||
| Pl. 2. Pers. | abripite! | abripiminī! | abripitōte! | |
| Pl. 3. Pers. | abripiuntō! | abripiuntor! | ||
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens | ||||
|---|---|---|---|---|
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | abripiō | abripiam | abripior | abripiar |
| Sg. 2. Pers. | abripis | abripiās | abriperis | abripiāris |
| Sg. 3. Pers. | abripit | abripiat | abripitur | abripiātur |
| Pl. 1. Pers. | abripimus | abripiāmus | abripimur | abripiāmur |
| Pl. 2. Pers. | abripitis | abripiātis | abripiminī | abripiāminī |
| Pl. 3. Pers. | abripiunt | abripiant | abripiuntur | abripiantur |
| Text | ||||
| Imperfekt | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | abripiēbam | abriperem | abripiēbar | abriperer |
| Sg. 2. Pers. | abripiēbās | abriperēs | abripiēbāris | abriperēris |
| Sg. 3. Pers. | abripiēbat | abriperet | abripiēbātur | abriperētur |
| Pl. 1. Pers. | abripiēbāmus | abriperēmus | abripiēbāmur | abriperēmur |
| Pl. 2. Pers. | abripiēbātis | abriperētis | abripiēbāminī | abriperēminī |
| Pl. 3. Pers. | abripiēbant | abriperent | abripiēbantur | abriperentur |
| Text | ||||
| Futur I | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | abripiam | abripiar | ||
| Sg. 2. Pers. | abripiēs | abripiēris | ||
| Sg. 3. Pers. | abripiet | abripiētur | ||
| Pl. 1. Pers. | abripiēmus | abripiēmur | ||
| Pl. 2. Pers. | abripiētis | abripiēminī | ||
| Pl. 3. Pers. | abripient | abripientur | ||
| Text | ||||
| Perfekt | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | abripuī | abripuerim | abreptus, -a, -um sum | abreptus, -a, -um sim |
| Sg. 2. Pers. | abripuistī | abripueris | abreptus, -a, -um es | abreptus, -a, -um sīs |
| Sg. 3. Pers. | abripuit | abripuerit | abreptus, -a, -um est | abreptus, -a, -um sit |
| Pl. 1. Pers. | abripuimus | abripuerimus | abreptī, -ae, -a sumus | abreptī, -ae, -a sīmus |
| Pl. 2. Pers. | abripuistis | abripueritis | abreptī, -ae, -a estis | abreptī, -ae, -a sītis |
| Pl. 3. Pers. | abripuērunt | abripuerint | abreptī, -ae, -a sunt | abreptī, -ae, -a sint |
| Text | ||||
| Plusquamperfekt | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | abripueram | abripuissem | abreptus, -a, -um eram | abreptus, -a, -um essem |
| Sg. 2. Pers. | abripuerās | abripuissēs | abreptus, -a, -um erās | abreptus, -a, -um essēs |
| Sg. 3. Pers. | abripuerat | abripuisset | abreptus, -a, -um erat | abreptus, -a, -um esset |
| Pl. 1. Pers. | abripuerāmus | abripuissēmus | abreptī, -ae, -a erāmus | abreptī, -ae, -a essēmus |
| Pl. 2. Pers. | abripuerātis | abripuissētis | abreptī, -ae, -a erātis | abreptī, -ae, -a essētis |
| Pl. 3. Pers. | abripuerant | abripuissent | abreptī, -ae, -a erant | abreptī, -ae, -a essent |
| Text | ||||
| Futur II | ||||
| Aktiv | Passiv | |||
| Person | Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. | abripuerō | abreptus, -a, -um erō | ||
| Sg. 2. Pers. | abripueris | abreptus, -a, -um eris | ||
| Sg. 3. Pers. | abripuerit | abreptus, -a, -um erit | ||
| Pl. 1. Pers. | abripuerimus | abreptī, -ae, -a erimus | ||
| Pl. 2. Pers. | abripueritis | abreptī, -ae, -a eritis | ||
| Pl. 3. Pers. | abripuerint | abreptī, -ae, -a erunt | ||
Dieser Artikel wurde von Wiktionary herausgegeben. Der Text ist als Creative Commons - Attribution - Sharealike lizenziert. Möglicherweise können weitere Bestimmungen für Mediendateien gelten.